De eerste duurtrainingen

duurtrainingMet de “nieuwe” racefiets onder mijn billen ga ik “op avontuur”. De bossen waar ik veel met mijn mountainbike fiets, ken ik op mijn duimpje. Maar nu wil ik meer dan 60 kilometer gaan fietsen.

een ruw idee heeft zich in mijn hoofd gevormd. Google maps is geraadpleegd. Ik bekeek de omgeving. Ik weet dat als ik langs “de naald” bij het Loo richting Uddel rij, er een leuke klim wacht. Ruw schat ik in hoeveel kilometers ik kan rijden.Van huis naar Apeldoorn over “het oude spoor” naar de naald en dan richting Uddel. Dan naar Elspeet en door naar Vierhouten. En dan? Ik kan richting Nunspeet door het zandenbos richting “de knobbel”. Maar dat kan ook via Vierhouten richting Tongeren. Die omgeving ken ik wel. Het besluit wordt door mij genomen om het gewoon aan te kijken. Lekker op het gevoel. Zo gezegd zo gedaan. De fietskleding aan en de tracker op de mobiel aan en weg ben ik.

Al snel realiseer ik me, ik mis een snelheidsmeter. “Hoe hard rij ik nu eigenlijk?” Omdat er een afstand afgelegd moet worden die ik niet gewend ben, wil ik niet te hard van stapel lopen. “Dit is best lastig” realiseer ik me. (de hartslagmeter, waar ik eerder over schreef, had ik in het begin nog niet) Het is gelukkig windstil.  Ik besluit om gewoon lekker te gaan fietsen en goed naar mijn lichaam te luisteren. In no time ben ik in Apeldoorn bij het Loo.  Ik rond de naald, schakel terug en neem de klim.

Zo dat is wel even wat anders dan de knobbel realiseer ik me.  Deze klim duurt veel langer. Dat is mooi! Want hoogte meters zijn belangrijk! Na Vierhouten besluit ik de lange route optie van het zandenbos te nemen, ik voel me goed.  Na het zandenbos, komt algauw de knobbel in zicht. Het begint moeilijker te worden. Niet conditioneel, niet mijn benen, maar mijn billen voel ik. Een houten “kont”. Dat is niet fijn!Houten kont

Ik begrijp al snel het advies van “mijn trainer”. Ga eerst maar eens duur fietsen. Het lichaam moet wennen. Doorbijtend neem ik toch de knobbel en steven ik snel op huis aan. Met de nodige zucht en “vloek” kom ik thuis. Het herstel gaat gelukkig snel. De benen voelen goed en de billen voel ik al heel snel niet meer. Mooi, dit is een lekker rondje voor de komende (herfst) periode!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: