Klimstage: Amstel gold lus 2

Amstelgoldlus2In de winter oppert mijn broer om eens een dag naar Limburg te gaan, samen fietsen. Een top idee. De heuvels op de Veluwe zijn leuk, maar heel veel hoogtemeters maak ik er niet.  Ergens in het voorjaar moet het plan ten uitvoer gebracht worden.  Ondertussen train ik lekker verder, langere afstanden afgewisseld met bike- cq krachttraining. Tussendoor af en toe een klim training op de lokale knobbel.  Ik voel me fit en sterk.

Via Google ontdek ik al snel dat er in zuid-Limburg twee routes interessant zijn. De mergellandroute en de Amstel gold. De laatste kent 3 zogeheten lussen. 2 van 70 km en 1 van krap 110 km.  Alles overziend valt mijn keuze op de laatste. De primaire reden is dat deze route de meeste hoogtemeters kent en uitgepijlt is.  Bijkomend voordeel is dat in Valkenburg aan de geul het Amstel gold experience center bestaat. Daar kunnen we voor weinig geld omkleden en na het fietsen douchen. Het is voor ons beide 2 uur rijden en dat gaat beter in gewone kleding dan in een racebroek met zeem.

Afgelopen zaterdag 9 april was het zo ver. In de aanloop naar de zaterdag waren de weersvoorspellingen wisselend nat en minder nat. Maar we treffen het uitzonderlijk goed. Het is een stralende morgen en niet te warm. Heel even twijfel ik of ik de beenstukken aan trek. Ik besluit het niet te doen, wat achteraf een prima besluit was. Volop zon en 15 tot 17 graden is uitstekend fietsweer. Tegen 10 uur vertrekken we. In eerste instantie weet ik nog niet goed raad met de van mijn zwager geleende fietscomputer,  de bordjes langs de weg wijzen ons echter goed de weg. Al heel snel begrijp ik echter dat de fietscomputer een grote hulp tijdens onze tocht is.  Het werkt als een TomTom en dat is super.

De rit begint direct met een alom bekende klim: de Cauberg. Het gaat gelijk pittig omhoog. Super! Hiervoor ben ik gekomen. De klim is lastig maar niet echt lang. Bovenop volgen we de route en volgt een afdaling. Vol enthousiasme sprint mijn broer weg naar beneden. Ik ga er direct achteraan met in mijn achterhoofd, rustig aan… we moeten nog ruim 100 km. Beneden glimlacht hij; “ik wil en de teller op 60 zien”.  Deze afdaling schikt zich er nog niet voor. Ik snap de kick, wil ik ook wel eens proberen.  We peddelen gestaag verder. Heuvels schieten voorbij en we passeren leuke dorpjes en prachtig landschap. De wolfsberg, loorberg en gulpenerberg volgen. Mijn benen voelen prima en het klimmen gaat me prima af.Uitzicht

Rond 12.30 besluiten we een lunchpauze te houden. Mijn broer verbruikt altijd veel energie en moet op tijd eten. Onder het genot van een uitsmijter genieten we van het uitzicht vlak bij Vaals. Het weer is schitterend. We eten zelfs buiten.  Na de lunch volgt de Vaalserberg. We hebben besloten om ieder op zijn eigen tempo te klimmen en bovenaan te wachten.  Dat is maar goed ook. Alhoewel mijn broer al zijn leven lang sportief is, is hij het laatste jaar nauwelijks aan fietsen toe gekomen. Het verschil tussen getraind en niet getraind blijkt al snel. Ik “vlieg” naar boven, hij moet het rustiger aan doen.  Ik kan me meten cq optrekken aan overige groepjes wielrenners. Boven gekomen wacht ik rustig tot mijn broer er is en ondertussen geniet ik van de omgeving.

De Vaalserberg af gaan we terug richting uiteindelijk een dorpje genaamd Partij.  Net daarbuiten volgt een relatief korte klim met een stijgingspercentage van 14%! Voor me zie ik renners kapot gaan en afstappen; “dat zal mij toch niet gebeuren?” Ik begin de klim en schakel snel terug naar 1 van de kleinste verzetten.  Het lukt me om fietsend boven te komenHenk, maar mijn hartslag komt even boven de 170 uit. Phoe dat was pittig. Maar het geeft voldoening! Mijn broer komt achter me aan en dan missen we blijkbaar een bordje en snap ik de navigatie even niet. We rijden een stuk door en besluiten weer terug te gaan.  Met behulp van de navigatie vinden we uiteindelijk de route in Eys weer en rijden met een voldaan gevoel richting Valkenburg. Er volgen nog een paar leuke klimmetjes alvorens we rustig uitrijden richting eindbestemming.
We douchen en nemen nog een kop koffie. We kletsen nog gezellig na en gaan dan naar huis.  We hebben een superdag gehad en concluderen dat ik de Alp d’huzes wel aan moet kunnen.

Bekijk hier de door ons gereden route: https://www.strava.com/activities/540429017/embed/1665e64b1ea19355a5941c5dd823f2a531e64dcb

Ps: vecht je ook mee tegen kanker? Niemand meer dood aan deze ziekte is het doel! sponsoren kan via: http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/henkbinnendijk

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Trainen, Voorbereiden en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s