De grote dag en erna

Mijn blog is primair bedoeld om verslag te doen van de reis naar de Alpe d’HuZes toe.

Ter afsluiting van editie 2019 toch een klein verslagje.

Donderdag 6 juni (6e van de 6e maand… een bijzonder jaar) In zeer veel opzichten een geslaagde dag. Er is veelte veel om op te noemen. Wat hierna volgt is slechts een willekeurige greep uit mijn vele, vele herinneringen.

6 Keer

Tja nadat de cardioloog me had te kennen gegeven geen 6 keer op 1 dag te klimmen was dat een beste domper… maar door de week heen is het me uiteindelijk toch gelukt 6 keer een top te beklimmen. (Ornon, Alpe d’Huez teamdag, Galibier en de grote dag 3 keer de Huez) De 6 toch gehaald (maar dan anders)

6 toppen

Weer

Het weer zat de gehele week al mee. Toch begon de dag grijs. Het klinkt gek, maar dit was ideaal. Minder warm zodat uitdroging werd voorkomen. De nachtelijke afdaling was nog helder. Heel bijzonder om voorop met motards naar beneden te mogen, gevolgd door een lint van wielrenners met verlichting op hun fiets. Erg mooi. Bij de 2e  klim tegen 12.00 begon de zon door te breken. met een temperatuur tussen de 20 en 25 graden niet te warm. Heerlijk!

Saamhorigheid

Dat kwam erg mooi naar voren in mijn 3e klim. Om 17.00 (iets later maar wat deert ‘t) begon de saamhorigheidsklim. “En bloc” met z’n allen naar boven. Diegene die stuk zaten een “hermannetje” (duwtje) geven… Mijn hart was zodanig rustig dat het me gegeven was ook anderen te kunnen helpen. Wat een schitterende klim! En dan met ’t team samen de finish over mogen gaan.

Team

De Keet-Herms… een geweldig team. Wat een geweldig jaar hebben we met z’n allen achter de rug. Zoveel georganiseerd en gedaan. En wat een enorm bedrag! 37.000 EURO!!!! Prachtig!

Sponsoring

Tot en met de dag, zelfs op vrijdag erna stroomt het geld naar binnen. Uiteindelijk kom ik op minimaal 4.250 euro uit. Een enorm bedrag. Ik ben er trots op en heel erg blij mee. Wat een support! wat een steun! en dan het eindbedrag: 11,8 miljoen. FANTASTISCH!

Sfeer

Hier ben ik kort over: dit is alleen te omschrijven door er bij te zijn… niet in 1 woord, laat staan in 1 blog te vangen. Dus ga ik ook geen poging wagen… of toch: Ik wil volgend jaar weer!!!! (hoeveel tijd, energie en geld ’t me ook kost) … zegt dat genoeg?

De dag erna

Na een goede nachtrust (die ene whiskey helpt natuurlijk  enorm als slaapmuts) besluit ik na het ontbijt naar het dorp (Bourg d’Osain) beneden in het dal af te dalen. De zon schijnt vol op. Ria en Jenny gaan gezellig mee. Samen met hen en Hetty en Teunis kuieren we door het dorp. De sfeer is gezellig. We shoppen en pakken een terrasje. Wandelen op deze manier is goed voor de vermoeide benen. Weer terug boven duiken we nog een enkele winkel in. Ik vind een gaaf wielrenshirt wat niet is blijven liggen 🙂 Daarna worden de koffers gepakt, gaan we als team gezellig uit eten en duiken we tot slot de feesttent in als afsluiting van de week.

Thuis

Zaterdag vertrek ik erg vroeg (04.30) naar huis. De reis verloopt erg vlot.  Rond 15.00 arriveer ik thuis waar m’n gezin mij hartelijk welkom heet. Een zeer gave, bijzondere maar vooral onomschrijvelijke week is voorbij. Vol met herinneringen kan ik nu bij komen en nagenieten.

En daarna?

Wil je toch echt weten hoe ’t is? …. Ik kan schrijven wat ik wil maar er rest je maar 1 ding: jezelf inschrijven! It’s a Life Changing Experience!

Tot volgend jaar (4 juni 2020)…. ?!? (misschien?)

Gearriveerd, de dagen voor de grote dag

6 – 6 – 2019 is de grote Alpe d’HuZes dag…. speciaal .. op de 6e van de 6e maand…

Hoe verlopen de dagen voor deze dag? Een kort overzicht in deze blog:

Zaterdag 1 juni

Eindelijk… het is zo ver! de reis vangt aan. 03.00 gaat de wekker. tegen 04.00 vertrek ik…. De reis is op een zaterdag en verloopt erg vlot. Geen enkele file gehad en tegen 15.00 arriveer ik onder aan de berg. Hier logeren 2 teamleden die onderdeel uitmaken van het team Motars…. ze zijn op de motor naar de berg. Ik heb wat koffers voor hen mee genomen… deze geef ik af. Daarna reis ik door naar boven… Uiteraard even stoppen in bocht 7… een paar foto’s

en door… veilig aangekomen!

enkele teamleden hebben al een klein stukje van de berg beklommen. De zogeheten mini marmot. Afdalen naar halverwege tussen bocht 4 en 3. “O dat klinkt goed!” Ik wil dat ook. Mijn spullen uit de auto en gauw een setje wielrenkleren aan. Bandjes weer op spanning (niet te hard) en afdalen maar. Maar…. oei wat zit mijn hartslag al hoog? tja logisch ook eigenlijk na zo’n autorit… De klim wordt zwaar. Totaal nog niet geacclimatiseerd. Met moeite boven. Een hele wijze les…. niet handig Henk! foei! Mijn teamleden onderstrepen het nog es… doe rustig aan!

Zondag 2 juni

Op het programma: de col de Ornon. Een fijne klim. Niet te stijl en niet te lang. Met 6 man/vrouw dalen we met de auto af naar beneden. Vandaar rijden we ongeveer 3 kilometer naar de start van de klim. En dan maar klimmen… dat gaat al veel beter dan gisterenmiddag zie ik al snel op mijn meter. Maar ik ben nog niet tevreden. Hartslag zit nog wat aan de hoge kant. Ik luister goed naar mijn lichaam en kom fit boven. Het blijft een prima opwarmer voor de week! De rest van de dag een beetje luieren en de rit verteren.

Maandag 3 juni

Binnen het team de Keet-Herms is het gewoon om deze dag 1 keer de Alpe d’Huez te beklimmen. Een teamding… lijkt me uitstekend. Het is (nog steeds) uitstekend weer. We dalen met de fiets vroeg af. Het gaat warm worden en later die middag wordt een bui voorspeld (nooit gekomen..) Een foto en daar gaan we. Ieder in z’n eigen tempo. Mijn hartslag aan de start zit een stuk beter dan gisteren. Ah gelukkig dat is fijn. Het Fenijn bij de Alpe zit ‘m niet alleen in de staart… vooral in het begin.. 11%…  ehh wacht ik zie zelfs even 13% phoe hee! Maar…mijn hartslag blijft onder controle… iets onder de 150. Af en toe schiet ie er over… de benen even minder snel en hij zit er weer onder…. klimmen maar…GENIETEN maar! Wat is dit fantastisch. Hier heb ik naar toe geleefd. Dank! wat fijn is dit.

Hier en daar passeer ik mensen. Ieder heeft z’n eigen verhaal. een korte kletspraat, een aanmoediging en weer verder.  Dat is ook Alpe d’HuZes!

In bocht 7 wacht teamlid Riekelien met voeding en vocht. Toppert! Cola, een beetje brood. Ik wacht op Harco en Hendrie. “Tik an!” ook bij bocht 7 gekomen. “Billy en Martijn zitten vlak achter ons” Maar ik wil niet koud worden, een excuses.. uiteraard begrepen. Ik ga door. Gerlof is al uit zicht, dat is fijn anders wil ik er maar te veel naar toe. Zo kan ik lekker klimmen zonder druk.

Bocht 4… dat is mijn bocht. Mijn moeder heeft al 4 keer kanker “overwonnen”. Altijd aan de zijlijn gestaan. Onmacht omzetten in daadkracht, daarom ben ik hier.  Ik stop en zit een tijdje om me heen te kijken en te genieten. Dankbaar te zijn dat ze nog steeds mag leven! Een man schiet me aan. We delen elkaars verhaal en geven elkaar een knuffel. Wat is de Alpe toch geweldig!

En door… naar de finish. De niet fietsende teamleden en ondersteunende teamleden verwelkomen me groots! Binnen! Gehaald en ik stap zonder pijntjes af! Dat geeft goede hoop voor donderdag!

’s middags ga ik naar Palais du Sport. Dat is vlak bij ons chalet. Hier vindt heel veel plaats. Er is ook een deelnemersmarkt. Ik regel een klein plekje (dank je Coen!) en zit er met de polsbandjes, handdoekjes en flessenopeners voor aan je sleutelbos. En haal toch weer een ruime 70 euro op… mooi!

Dinsdag 4 juni

Met 4 fietsers rijden we naar de col du Lautaret. Deze col ligt op ruim 2000 meter hoogte. Vandaar uit willen we de Col du Galibier beklimmen. We weten dat ie “Ferme” (dicht) is. Maar er zijn al diverse berichten via Facebook te lezen dat het goed te doen is. We nemen de gok en starten ook. En de klim is fantastisch goed te doen. Doordat de pas dicht is, is er geen auto verkeer. We zijn (gelukkig) lang niet de enige wielrenners. Maar druk is het zeker niet. Er heerst een soort serene rust. We fietsen langs de sneeuw (in zomer tenue! maar lange mouwen jas mee) Hier een mooie impressie:

De klim is ruim 8 kilometer en niet zo stijl als de Alpe… behalve de laatste 500 meter dan. De rit is werkelijk fantastisch om te beleven. De omgeving is schitterend. Het lijkt wel de dak van de wereld (maar in ieder geval van Europa 🙂 ) Overal zie je sneeuw. Gelukkig hebben we allen de juiste kleding bij ons. Boven aangekomen zijn er een paar Fransen, Duitsers en Tsjechen… We helpen elkaar aan de benodigde foto’s. Heerlijk die saamhorigheid. De rest komt ook boven… we genieten samen van de prachtige vergezichten en dalen daarna veilig af.

’s middags duik ik Palais weer in en los teamleden Kitty en Martijn af bij de deelnemersmarkt. Met z’n allen halen we uiteindelijk ruim 340 euro over de 2 dagen op. Ik post een berichtje op Facebook in de juiste groet. Morgen verkoop aan huis (we zitten vlak bij de finish met de bekende sponsor vlaggen, dat vinden de mensen wel)62236581_10206131483721486_285423258541490176_n

Woensdag 5 juni 

Ik schrijf dit dinsdag 4 juni… Woensdag staat in het teken van rust dag en de bezinningsavond.  Via de site http://www.opgevenisgeenoptie.nl vind je alle info om de bezinningsavond mee te beleven… ps… heb je nog een euro over?  #opgevenisgeenoptie #ad6 #elkeeurotelt

 

ps

Er zijn zoveel mooie momenten en zoveel fijne en lieve teamleden. Te veel om op te noemen. Deze blog is een beperkte (willekeurige) selectie van mijn belevenissen. Dit om een indruk te geven van wat ik mee maak voor al mijn lieve familie, vrienden, collega’s en sponsoren!

De laatste dagen voor vertrek

Wat is de deelname voor 2019 een geweldige ervaring tot nu toe! Met het team zijn er al zoveel mooie initiatieven geweest. Ben ik werkelijk overweldigd met giften! Soms uit een hoek die ik helemaal niet had verwacht. Wat ben ik dankbaar voor ALLE giften! en wat een super resultaat! €3.790… (incl toezegging van m’n hoofdsponsor) daar waar ik initieel met het streefbedrag van €2.500 begon. En dan het team! de grens van €30.000 is bijna doorbroken! Wat gaaf zeg!

De laatste dagen voor vertrek zijn aangebroken. De voorbereidingen voor reis en verblijf zijn begonnen. Nog een laatste oproep voor donaties…

De fiets is schoon gemaakt, ketting in ’t vet. Hoe gaat ’t weer worden? (beetje regen wordt wel verwacht…) Wat neem ik allemaal mee? wat is het adres ook al weer? welke route? koersboekje klaar. bezinningsavond in de agenda. Wat wordt er in de week van me verwacht? (koken en zo?)…. een laatste vergadering, fotoshoot… de “spanning” stijgt.

Maar meer ook: de zin! ik zie er zo enorm naar uit! Ik ben dankbaar dat ik me fit mag voelen. Dat helpt natuurlijk zeker mee. Flink getraind, dat ook natuurlijk….

Op het werk loop ik rond, iedereen vraagt ernaar… fijn zo’n hart onder de riem.  Wil je de dag meebeleven? dat kan! er is een speciale Alpe d’HuZes app (android/ios) Je kan me zo op donderdag 6 juni live volgen! ook via internet: https://www.opgevenisgeenoptie.nl/home

enne… doneren kan nog steeds!!! op naar de €4.000?   https://www.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/HenkBinnendijk373/

Geld ophalen

SponsorsWantedEen dingetje

’t Is voor mij wel een dingetje… iets vragen aan een ander… maar er niet direct iets voor terug geven. Het zit in mijn aard waarschijnlijk… Ik hou van eerlijk oversteken.

Toch is de combi van mijn hobby (fietsen) en iets goeds doen voor een ander een geweldig iets. Het is een levens ervaring waar ik in 2016 via de Alpe d’HuZes voor het eerst in het groots mee te maken kreeg. Het heeft me veel geleerd. Ook om een “angst” te overwinnen. Want iets vragen van een ander mag best, vooral als je het vraagt vanuit je hart. En het helpt natuurlijk enorm dat je iets vraagt dat niet direct voor jezelf bedoeld is. Eerlijk is eerlijk, ik heb er zelf mentaal heel veel aan (gehad) Het maakt mij sterker! Ik leer er van in vele opzichten!  Doorgaan met het lezen van “Geld ophalen”

Doorgaan

"Je wordt heel sterk van tegenslag, 

en in principe is dat fijn,

maar soms wil je, gewoon een dag,

eens niet de sterkste zijn"
martin Gijzemijter

Balen

Ik ben ondertussen goed gemutst. Voel me goed. Na tegenslag heb ik bijkans direct m’n training hervat. Nu natuurlijk wel rustiger aan. Eerst even wennen, soms wat “balend” op de fiets. Ja dan wordt je ineens ingehaald. Normaliter probeerde ik dan direct aan te haken, mee te gaan en kop over kop m’n werk te doen. Ik hou wel van een uitdaging…. En met het klimmen zat ik de eerste ritjes ook even tanden te knarsen… oef wat ging m’n hartslag snel naar die nieuwe grens…. da’s balen. Niets menselijker natuurlijk… Doorgaan met het lezen van “Doorgaan”

Health check….

Doelstelling

opgevenisgeenoptieAlpe d’HuZes staat voor niemand meer dood aan kanker. 6 keer de Alpe d’Huez beklimmen als teken van uitdaging om het uiterste uit jezelf halen. Voor een gezond volwassen persoon een enorme uitdaging…. Daar moet je behoorlijk veel voor trainen. Maar.. haalbaar!

In 2016 dacht ik fit genoeg te zijn… door wat tegenslag kwam ik uit op 4. Wel had ik het streefbedrag voor kankeronderzoek gehaald en dus was het een zeer geslaagd jaar, 2500 euro ophalen is geen sinecure. Want.. daar draait het om: geld ophalen voor kankeronderzoek

6 Keer

Maar het bleef wel een beetje knagen… Alpe d’HuZes… 6 keer… en ik ben gezond… in 2018 heb ik me weer opgegeven voor editie 2019. 6 keer naar boven, dat is mijn doel….. Nu was 2018 een jaar met zeer veel zonuren. Ideaal voor een wielrenner en ook ik heb er zeker van geprofiteerd. Vele duizenden kilometers bracht ik met veel plezier op mijn fiets door. Dan weer een duurtocht, soms een interval training enzovoort. Het najaar kwam en de winter diende zich aan. Ook in slecht weer ging ik op pad. Trainen… ik voel me fit. 6 keer? dat gaat makkelijk lukken! ….. totdat….. Doorgaan met het lezen van “Health check….”

178200_lightTrainen…

hoe doe je dat in het vlakke Nederland? In 2015/2016, toen ik voor de 1e keer mee ging, had ik nog geen idee. Toen schreef ik al over duurtraining. Wel grappig om dit terug te lezen. Ik zag op tegen een “duurrit” van 60 kilometer… pfff… dat zijn nu “kleine” rondjes, voor als ik weinig tijd heb zeg maar. Dat klinkt opschepperig… maar 3 jaar geleden had ik nog maar weinig op een racefiets gereden. Was ik zo blij als een “klein kind”  met mijn eerste eigen racefiets. Maar gewend was ik het wielrennen absoluut niet. In no time had ik toen een “houten kont”… geen zitvlees… Doorgaan met het lezen van “Trainen”

Een fijn oud en nieuw gewenst…

2018

Sportief gezien was 2018 een uitstekend jaar.  Met m’n “nieuwe” cube racefiets en de vrije woensdag was dit ook wel een logisch gevolg. Komt natuurlijk ook nog bij dat het qua weer ook een erg aangenaam jaar was om buiten te zijn.

strava 2018Naast deelname aan de Classico Boretti en het avontuur naar mijn ouders in het westen van het land is vooral de Noord Veluwe zeer veelvuldig doorkruist. Nederland is wat dat betreft een voortreffelijk land qua infrastructuur. En met het veluwse landschap kon ik dit jaar toch nog flink wat hoogtemeters maken: bijna 19.000 in totaal. En met zo’n 6.700 kilometer is er flink wat af gefietst…. Doorgaan met het lezen van “Een fijn oud en nieuw gewenst…”

Armbandjes

DSC_5805.JPGTe koop! siliconen armbandjes met de tekst “opgevenisgeenoptie.nl” en “Alpe d’HuZes 2019”.  Er zijn 2 maten, 1 voor brede (volwassen) en 1 voor smalle(re) pols. Kosten 3,5 euro voor de volwassen variant en de kindervariant kost 3 euro. Opbrengst gaat uiteraard naar de AD6. Dit geld wordt gebruikt voor projecten goedgekeurd bij KWF.

Fundraising… sponsoring…. geld ophalen. Een kern onderdeel van deelname aan Alpe d’HuZes. Een onderdeel dat, naast het 6 maal beklimmen van de berg, op zichzelf een enorme uitdaging is.

Leuren… soms lijkt het wel zeuren… het is niet mijn ding. Maar het is noodzakelijk. Gelukkig kan je ook effort steken in iets doen voor een ander en er voor betaald krijgen. Een dienst verrichten. Of…. een product verkopen en de opbrengst doneren. Een beetje handelen. Daar houd ik wel een van.

3 jaar geleden heb ik op deze manier een rookworsten actie gehouden. Dit jaar wilde ik wat anders. Een beetje googelen bracht me op dit idee. En weer wat verder onderzoeken bracht me bij een paar sites waar je dit soort bandjes zelf kan samen stellen en bestellen. Zo gezegd …zo gedaan. Een armbandje als herinnering. Of om mensen te triggeren wat er op staat zodat je een gesprekje over de AD6 kan aangaan. Wat weer kan helpen voor extra donaties.

De bandjes zijn bij mij te verkrijgen. Ik zal ook de Alpe d’HuZes dagen bezoeken en bij de deelnemersmarkt staan. Op de eerste AD6 dag in Nieuwegein afgelopen week heb ik er al heel wat kunnen verkopen met een mooie opbrengst. Gemist? geen probleem er komen nog 2 dagen aan. En anders kan je ze altijd in de week op de berg nog bij me verkrijgen.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: