Knobbelen

Knobbelen…. een term uit de streek waar ik woon.  Bekend/berucht bij de wielrenners en vooral geliefd om klimmeters te trainen dan wel interval training te doen. Het gaat om een stukje van de N309 tussen Tongeren en ’t Harde. Het maakt onderdeel uit van de Veluwse stuwwal die in de ijstijd is ontstaan.

de knobbelDe plek wordt zeer veel bezocht. Met enige regelmaat beklim ook ik deze knobbel. 9 van de 10 keer ben ik er dan niet als enige bezig om de benodigde klimmeters in de benen te krijgen.

Een puist tussen de bossen. vanuit ’t Harde gezien heeft de “klim” een gemiddeld stijgingspercentage van ongeveer 2%. Het start op 15 meter boven NAP en eindigt bij 59 meter. Bijna 50 hoogtemeters. Het steilste stuk is ong 300 meter van 4%.

De_Knobbel

De kant vanuit Tongeren is overigens korter vanaf de zuidweg, maar wel iets steiler. Mijn Garmin geeft daar voor de laatste 300 meter 5% aan.

Even knobbelen houdt voor mij in dat ik zo’n 4 tot 7 a 8 keer heen en weer ga over de knobbel. Beide zijde van de Zuidweg van de kant van Tongeren tot ingang schietterrein Oldebroek (halverwege naar ’t Harde). Op strava bekend als het korte rondje. Met een dozijn aan segmenten en met bijna 13.000 sporters die er een PR hebben staan. Ik sta in de top 5 duizend (!) met een PR van nu 2.31 (dat is net geen 27 km per uur gemiddeld) op de klim vanuit ’t Harde naar de top. Ach ik ben van nature geen klimmer.

Als plattelands jongen ben ik gewend aan de wind, niet aan hoogte. En juist daarom is deze mooie heuvel in het bosrijke landschap van de Veluwe zo geschikt om de benodigde klimmeters dicht bij huis te maken.  Heerlijk voor een kort voor- of najaarsavondje of “even” tussendoor. Een goede plek voor training richting de Alpe d’HuZes. Ik ben dankbaar dat ik zo gezond mag zijn dit te kunnen doen. Maar bovenal gun ik dit iedereen! Ook diegene die nu te maken hebben met de vreselijke ziekte kanker. Daar ga ik in 2019 weer mijn best voor doen om de kans voor ons allen kleiner te maken dat je er mee te maken krijgt of de kans groter te maken dat je er niet aan dood gaat. Sponsor je mij ook?

Advertenties

Alpe d’HuZes 2019

Alpe d’HuZes 2019

Noem mij gerust een beetje gek
ik zie het zeker niet als een gebrek
ik wil de wereld mooier maken
en anderen liefdevol raken

Noem mij gerust naïef
ik zie het graag positief
vertrouwen is wat ik geef
verbinding is wat ik beleef

Noem mij gerust kwetsbaar
ik zie het als een open gebaar
ik wil wat me raakt graag delen
en zo zijn we ineens met velen

Noem mij gerust een optimist
ik zie mezelf ook als een idealist
waar ik in geloof is wat ik deel
de wereld als een prachtig geheel

Noem mij gerust wat jij wil
ik zie echt wel het verschil
ik luister naar de essentie
het draait om jouw intentie

Noem mij echt gerust wat jij wil
ik kies voor een positief verschil
en ik ken de wederkerigheid goed
wie goed doet, goed ontmoet.

In 2016 mocht ik deelnemen aan dit geweldige event! Ik was gewaarschuwd, ’t is een virus… en dat klopt… 2017 ging voorbij en ik zat met weemoed thuis… ik was er niet bij. Eerder postte ik al dat ik in 2018 weer een event zou doen… Goede ideëen, leuke plannen… maar het bleek helaas niet haalbaar….. het mocht niet zo zijn…

Na contact te hebben gehad met het team “De Keet – Herms” kwam deze zomer (2018) het zeer welkome nieuws: ja je kan met ons team mee doen. Geweldig! 6 juni 2019 is de datum… Trainen, sponsors zoeken, events organiseren etc etc Ik heb er zin in! Enne: je kan me nu al steunen!

Klimstage: Amstel gold lus 2

Amstelgoldlus2In de winter oppert mijn broer om eens een dag naar Limburg te gaan, samen fietsen. Een top idee. De heuvels op de Veluwe zijn leuk, maar heel veel hoogtemeters maak ik er niet.  Ergens in het voorjaar moet het plan ten uitvoer gebracht worden.  Ondertussen train ik lekker verder, langere afstanden afgewisseld met bike- cq krachttraining. Tussendoor af en toe een klim training op de lokale knobbel.  Ik voel me fit en sterk.

Via Google ontdek ik al snel dat er in zuid-Limburg twee routes interessant zijn. De mergellandroute en de Amstel gold. De laatste kent 3 zogeheten lussen. 2 van 70 km en 1 van krap 110 km.  Alles overziend valt mijn keuze op de laatste. De primaire reden is dat deze route de meeste hoogtemeters kent en uitgepijlt is.  Bijkomend voordeel is dat in Valkenburg aan de geul het Amstel gold experience center bestaat. Daar kunnen we voor weinig geld omkleden en na het fietsen douchen. Het is voor ons beide 2 uur rijden en dat gaat beter in gewone kleding dan in een racebroek met zeem. Lees verder Klimstage: Amstel gold lus 2

Voedsel

img_0050-1Nu ik lekker bezig ben met de langere duurtrainingen, ga ik nadenken over voedsel en drank. Lezend op internet en pratend met enkele collega’s leer ik al snel het een en ander.

Voedsel voor meer rode bloedlichaampjes geeft meer zuurstof in het bloed. Dat geeft meer energie.  Een kiwi en/of boterham met appelstroop is dan de remedie. Een goede voorbereiding voor het trainen. Niet direct voordat je weggaat eten anders verlies je de energie die het lichaam nodig heeft om het voedsel te verteren.
Lees verder Voedsel

Herstellen

GIPSEindelijk! Het gips is er af! dat waren 4 hele lange weken voor mij. Afgelopen weekend begon de buitenkant van m’n voet zeer te doen. Terwijl de breuk aan de binnenkant zit/zat. Maandagochtend even gebeld, ik mocht gelijk komen. De conclusie was snel getrokken. Gips er af. Ja er begon inderdaad een schuurplekje te ontstaan. Ik was er op tijd bij. Heel normaal, gips wordt wijder. En tot mijn opluchting geen nieuw gips (had ik stilletjes ook gehoopt). Wel een rekverband en advies harde zool schoenen/bergwandelschoen te gebruiken. Op geleide van pijn gebruik opbouwen.  Lees verder Herstellen

Gebroken voet, wat nu?

20160106095237Ondertussen ben ik naar het ziekenhuis geweest voor Gips. Dat zit er nu keurig om. Ik mag er mee lopen! Dat is echt super. Met die krukken was het toch behelpen. Maar auto rijden mag ik alleen met een automaat. Die ik niet heb…. Gelukkig kan ik veel thuis werken. En een vriendelijke buurman tevens collega die me af en toe mee kan nemen naar kantoor. Zo moeten we ’t maar uitzingen tot 1 februari, want dan mag ’t gips er af. Ik zie er naar uit, want ik mis het trainen. Het fietsen, de wind door de haren. Weten dat je inspanningen niet alleen voor de lol zijn, maar er ook toe doen!

Omdat ik nu niet kan/mag trainen (rust en hooghouden wanneer ’t kan), richt ik me op sponsors zoeken. E-mails versturen, materiaal verzamelen, na bellen. Actie’s verzinnen en uitwerken… het hoort er allemaal bij! Lees verder Gebroken voet, wat nu?

1 tree te veel

voet in rekverbandEn die mistte ik. Met de jongste op mijn arm klapte ik snoeihard op de laminaatvloer. Tenen vooruit. Instinctief kon ik de klap opvangen. Tim heeft niets. Maar mijn voet doet zeer, gemeen zeer. Ik strompel naar boven. Mijn vrouw kijkt er naar maar het wordt niet echt dik. Rekverbandje er om en de dag maar door te zien komen. Het is zondag.  ’s avonds het verband er weer af. Oei blauw en iets dik. Paracetamol en slapen. Volgende ochtend naar de huisarts. Tweede teen indrukken en het is duidelijk. Röntgenfoto. En nadat die gemaakt is, is het helemaal duidelijk. De pijn zei het mij al: gebroken botje boven de tweede teen. Niet goed, nee helemaal niet goed. Er gaat een rekverband om en afspraak voor de gipskamer voor over een week wordt gemaakt. Ik baal. enorm! Met mijn conditie ging het net zo goed. Nu ben ik zo 6 weken verder.  Pffff