Gebroken voet, wat nu?

20160106095237Ondertussen ben ik naar het ziekenhuis geweest voor Gips. Dat zit er nu keurig om. Ik mag er mee lopen! Dat is echt super. Met die krukken was het toch behelpen. Maar auto rijden mag ik alleen met een automaat. Die ik niet heb…. Gelukkig kan ik veel thuis werken. En een vriendelijke buurman tevens collega die me af en toe mee kan nemen naar kantoor. Zo moeten we ’t maar uitzingen tot 1 februari, want dan mag ’t gips er af. Ik zie er naar uit, want ik mis het trainen. Het fietsen, de wind door de haren. Weten dat je inspanningen niet alleen voor de lol zijn, maar er ook toe doen!

Omdat ik nu niet kan/mag trainen (rust en hooghouden wanneer ’t kan), richt ik me op sponsors zoeken. E-mails versturen, materiaal verzamelen, na bellen. Actie’s verzinnen en uitwerken… het hoort er allemaal bij! Lees verder Gebroken voet, wat nu?

Advertenties

De inschrijving, 6 keer?

En dan is het zover, inschrijving als deelnemer.

De teamcaptain meld het team aan, daarna krijg ik via mail de aanmelding en verzoek de rest in te vullen. Er komen ook kosten bij kijken, daar krijg ik onder andere een wielerbroek en shirt voor terug. Het shirt heeft sponsors nodig! vanaf 500 EUR kan je een logo op het shirt van jou en je team krijgen, zo lees ik al snel. Klinkt goed! maar ook een uitdaging om deze sponsors te zoeken. “Maar daar ga ik me later druk om maken, nu eerst verder met het inschrijven” zo redeneer ik.

Tot ik op de vraag stuit: “hoe vaak gaat u omhoog?” oei….. Daar heb ik wel kort over nagedacht, maar nu moet ik het invullen. Ik ben al een aantal jaren lekker aan het mountainbiken. Vooral de laatste paar jaar gaat het erg lekker. Ik heb flink aan mijn conditie gewerkt en kan tegenwoordig met een gerust hard met vrienden mee die er een flink tempo op nahouden. Zonder al te veel moeite lukt het me zelfs het laatste half jaar. Daarnaast ben ik al een jaar aan het hardlopen. Ik voel me sterk, fit en gezond. Lees verder De inschrijving, 6 keer?